Wezwanie do Neapolu

Znasz-li ten kraj,
   Gdzie cytryna dojrzewa,
Pomarańcz blask
   Zielone złoci drzewa,
Gdzie wieńcem bluszcz
   Ruiny dawne stroi,
Gdzie buja laur
   I cyprys cicho stoi?
Znasz-li ten kraj?
   Ach, tam, o moja miła,
Tam był mi raj,
   Pókiś ty ze mną była!

Znasz-li ten gmach,
   Gdzie wielkich sto podwoi,
Gdzie kolumn rząd
   I tłum posągów stoi,
A wszystkie mnie
   Witają twarzą białą:
Pielgrzymie nasz,
   Ach! co się z tobą stało!
Znasz-li ten kraj?
   Ach, tam, o moja miła,
Tam był mi raj,
   Pókiś ty ze mną była!

Znasz-li ten brzeg,
   Gdzie po skalistych górach
Strudzony muł
   Swej drogi szuka w chmurach,
Gdzie w głębi jam
   Płomieniem wrą opoki,
A z wierzchu skał
   W kaskadach grzmią potoki?
Znasz-li ten kraj?
   Ach, tam, o moja miła,
Tam byłby raj,
   Gdybyś ty ze mną była!

Adam Mickiewicz
Neapo, 1829


© webmaster:
Maciej Jakubowski